look! courier!
ngayon ko lang na-realize na cute pala talaga ang courier.
hay. this shall be the start of the natural dalzy posts.
whoah! gumamit ako ng hay.
ang sad niya actually pakinggan.
hay.
wala lang. kahit na parang commonly used siya tapos madalas nasasabi na lang natin siya without further brain processing, parang may underlying meaning and feeling siyang kasama na hindi natin alam nag-eexist pala sa tin.
ish.
ajejeje.
ah! dati pala balak ko sana gumawa ng post about yung realization namin ni justin kung gano ka-astig yung feeling kapag may nagsabi sayo sa y!m (for example) na "ay. nawrong send ko sa iba yung sasabihin ko."
well. fleeting feeling lang siya sa case ko.. pero grabeh. astig.
parang feeling mo (whether personal or not) yung message niya meant to be yours lang talaga or smth. basta unexplainable feeling pero sobrang momentary lang.
well siguro yung pagiging momentary niya yung mas nagpapaganda nung feeling.
nakalimutan ko actually yung charger ko sa car so.. mauubusan na ako ng battery. so I shall continue with my english essay.
ansarap din pala ng feeling na nagsusulat ng kung anumang nasa isip mo without further refining anything. not caring who gets to read anything worthwhile. (did I make any sense?)
out? aheehee.
[UPDATE: puro words na yung blog kooo. ahuhuhuhu (trying-hard writer kasi. tsktsktsk). dapat bumalik sa photos this vacation. DAPAT.]