At sa bawat pagbuklat ng sugat, isang nagmamahal ang panibagong nagagalusan.

Patawad sa iyo at nabulag ang aking mga mata. Patawad sa nawalang oras na makapiling, kapalit ng isang wakling pag-asa. Patawad sa inapak-apakang sakripisyo na mistulang humantong sa wala.
Huwag sanang bibitiwan. Ako'y naglalakad na ngayon subalit mabagal—isang hakbang matapos ang isa—na may dalanging sa madaling panahon ay makatakbo ring muli, papalapit sa iyo.